Estamos ahora mismo en pleno temporal; graniza, llueve, “trebóa”. Pero lo que más se ha notado ha sido el fuerte viento. Esta noche muchos no habrán podido dormir por el azote de éste sobre sus ventanas. Los efectos del viento no se han hecho esperar y hoy la cafetería Green Street ha amanecido con uno de sus carteles luminosos destrozado por el viento, “e que foi moito o que petóu”.
Si te interesó este artículo, deberías leer estos:






Entradas (RSS)
Estou flipando, vaia pedrolos que caían vai un pouco pola Ronda de Nelle.
Unha aperta.
Duende, ti fuches quen de adiantar a chegada da treboada. Leinno onte nun dos teus derradeiros comentarios. Tiñas razón.
Voute contar unha cousa:
Por circunstancias da vida, teño un nocello cunha reúma de mil pares. Non sei que grado de certeza pode ter esto, pero cando empeza a doerme cambia o tempo. Cando era máis novo, miña nai xa mo decía e miña avoa. Eu me reía e non lles facia caso. Manda carallo, canta razón tiñan.
Todo esto, ademáis dos coñecementos adquiridos por ter amigos tan ilustres como o Mago Merlín.
Unha aperta.
Poucas veces me equivoco con este sentido aracnido. Empeza a comezón, ras,ras, ras, e xa está feito. No pasa moito sin que empeore o tempo.
Unha aperta.
Pues no es por nada, pero cuando hace temporal, el viento me hace dormir mejor… no se porque. Me siento mas a gusto en la cama, sintiendo el viento zoar. ¿A nadie mas le pasa?
A min sí que me pasa, pero para saber se ven ou non ven temporal axúdame desta páxina e así saber se vou poder baixar coa táboa ou non.
http://www.lacorunasurfingschool.com/mar.html
http://www.meteogalicia.es/galego/prediccion/maritima/modelo/modelo.asp?modelo=sw&area=artabro&v=hsdir
Mañá sábado e o domingo coincide a marea baixa ao mediodia con ondas de 3-5m de altura no Orzán-O Matadoiro, co cal a diversión está asegurada. O meu particular parque de atraccións está aberto, e non compre pagar entrada, ala vou!
yo me quedo con el plug-in de FireFox que da el tiempo; pero el domingo lloverá y recuerdo de cuando hacía surf que me agobiaba tanto como el viento